ประวัติความเป็นมา

          ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพการเกษตรจังหวัดพะเยา (เกษตรที่สูง) ได้จัดตั้งขึ้นตั้งแต่ปีงบประมาณ 2540 โดยการดูแลของสำนักเกษตรจังหวัดพะเยา จัดตั้งขึ้นเพื่อดำเนินกิจกรรมในการพัฒนาชุมชนบนพื้นที่สูง ซึ่งเป็นแหล่งเรียนรู้ รวบรวมองค์ความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีแก่เกษตรกรบนพื้นที่สูง ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงทำให้เกิดผลดีทั้งด้านสังคม เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม ตลอดจนความมั่นคง อันเป็นไปตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่จะพัฒนาทุกๆด้านไปพร้อมกัน โดยเริ่มแรกดำเนินงานในพื้นที่ตำบลผาช้างน้อย ซึ่งเป็นพื้นที่ความมั่นคง ยากต่อการเข้าถึงตัวเกษตรกร กรมส่งเสริมการเกษตรจึงมอบบทบาทภารกิจ ส่งเสริมการเกษตรบนพื้นที่สูงผ่านทางสำนักงานเกษตรจังหวัดพะเยาและสำนักงานเกษตรอำเภอปง เพื่อดำเนินการส่งเสริมและพัฒนาอาชีพในการปลูกไม้เมืองหนาว ไม้ผล ไม้ยืนต้น และพืชผักเมืองหนาว
          ปี พ.ศ. 2549 กรมส่งเสริมการเกษตร ได้มอบหมายให้ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพการเกษตรจังหวัดพะเยา (เกษตรที่สูง) เข้ามารับผิดชอบพื้นที่จังหวัดพะเยาและจังหวัดน่าน โดยดำเนินงานร่วมกับมูลนิธิโครงการหลวงและโครงการพระราชดำริ เป็นหลัก
          ปี พ.ศ.2556 กรมส่งเสริมการเกษตรได้มีคำสั่งที่ 257/2556 ลงวันที่ 25 เมษายน 2556 จัดตั้ง ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพการเกษตรจังหวัดพะเยา (เกษตรที่สูง)  ที่ตั้ง / พิกัด  เลขที่  124  หมู่ที่   6   ตำบลผาช้างน้อย  อำเภอปง จ.พะเยา พื้นที่  100 ไร่  ความสูงจากระดับน้ำทะเล  908  เมตร พิกัด 47Q X:0654928   Y:2140588   อยู่ห่างจาก จ.พะเยา 105  กิโลเมตร  อยู่ห่าง จาก จ.น่าน 140  กิโลเมตร
          ปัจจุบันศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพการเกษตรจังหวัดพะเยา (เกษตรที่สูง) มีพื้นที่ดำเนินการครอบคลุม หมู่บ้านชาวไทยภูเขาและชุมชนบนพื้นที่สูง ในเขตจังหวัดพะเยาและจังหวัดน่าน จำนวน 19,219 ครัวเรือน ในพื้นที่จังหวัดพะเยา 9 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมืองพะเยา อำเภอแม่ใจ อำเภอดอกคำใต้ อำเภอเชียงม่วน  อำเภอภูซาง อำเภอเชียงคำ อำเภอภูกามยาว อำเภอปง และอำเภอจุน ในพื้นที่จังหวัดน่าน 15 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมืองน่าน อำเภอปัว อำเภอบ่อเกลือ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ  อำเภอทุ่งช้าง อำเภอท่าวังผา อำเภอสองแคว อำเภอเชียงกลาง อำเภอเวียงสา อำเภอแม่จริม อำเภอสันติสุข อำเภอภูเพียง อำเภอนาน้อย อำเภอนาหมื่น และอำเภอบ้านหลวง ประชากรประกอบด้วย ชนเผ่าต่าง ๆ ได้แก่ เมี่ยน ม้ง ลาหู่ ลีซอ อาข่า ถิ่น ขมุ มาลาบลี(ตองเหลือง) ไทยลื้อและไทยพื้นราบ